Facebook   Twitter   Instagram   Youtube   


Γεια σας. Με λένε Edward και μου αρέσει πολύ το όνομα μου και η ιστορία του. Ήμουν αδέσποτο και πονούσαν τα ματάκια μου από μια μόλυνση που χρειαζόταν μόνο μερικές σταγόνες κολλύριο και λίγη στοργή. Τα κορίτσια που με βρήκαν – αν και δυστυχώς όχι εγκαίρως- και μου έδωσαν και από τα δυο, με ονόμασαν έτσι προς τιμή ενός σπουδαίου χαρακτήρα που έζησε παλιά και τον έλεγαν Edward Rushton κι έμεινε κι εκείνος σχεδόν εντελώς τυφλός από έλλειμμα αφοσίωσης των άλλων. Δηλαδή κι εκείνος μόλυνση κόλλησε, αλλά φροντίζοντας δυστυχείς σκλάβους που μετέφερε τότε το πλοίο όπου δούλευε και για τους οποίους δεν νοιαζόταν κανείς. Η κατάσταση της όρασης του δεν τον εμπόδισε να είναι ποιητής και συγγραφέας, να γίνει πολέμιος της δουλείας και να ιδρύσει το πρώτο σχολείο για τυφλούς υποστηρίζοντας με παράδειγμα τη ζωή του ότι η τυφλότητα δεν είναι αναγκαστικά περιοριστική. Έτσι κι εγώ δεν εμποδίζομαι σε τίποτα από το ότι δεν βλέπω σχεδόν καθόλου – τρέχω, παίζω, σκαρφαλώνω και μοιράζω αφειδώς αγκαλιές κι αγάπες. Εντάξει, μ αρέσει και να αράζω όταν κουράζομαι να κουβαλάω το σπουδαίο όνομα μου. Και μην ανησυχείτε, τίποτα επάνω μου δεν είναι κολλητικό εκτός από την όρεξη μου για ζωή και χάδια.
Eίναι γεννημένος αρχές Ιανουαρίου 2016.
Θα δοθεί μόνο εντός Αττικής για μέσα στο σπίτι, με συμβόλαιο υιοθεσίας και μικροτσίπ, το κόστος του οποίου επιβαρύνει το νέο κηδεμόνα. Τηλ 6936631269

Name: Edward
Born: January 2016
Colour: White Grey Tabby
Can live with other cats / children / dogs
Litter trained, follows people around – loves attention

Hi! My name is Edward and I really like my name and the story behind it. I was a stray and my eyes were hurting from an infection that needed only a few eye drops and some affection to heal. The kind girls who found me in that state – though a little too late for my eyesight – and provided me with both, named me Edward after a great person who lived in the old days. His name was Edward Rushton and he too, was almost completely blinded because at that time, nobody cared either. Well, to be more accurate, he, too, contracted an infection from treating the eye disease of unfortunate slaves who were transported aboard a ship he was crew, and for whom nobody else cared. His blindness didn’t stop him from becoming a published poet, an ardent abolitionist or from founding the very first school for the blind, setting himself as an example of how blindness is not necessarily debilitating. It certainly isn’t for me: being almost completely blind doesn’t stop me from running around playing, climbing up my cat tree, chasing balls or passing sweet kitty love around. Ok, I admit I also like chilling out when I get tired of carrying my great name around. And don’t worry, nothing is infectious about me, except my insatiable appetite for life and affection.